Java: kamar mandi or how to use an Indonesian bathroom

A 'Bemo' or Indonesian public transport!

On the road: Lombok

From Bali to Java. Finally I stepped away from the tourist route. From the moment I put my lazy ass into the bus to Surabaya (Java), I entered (sur)real Indonesian life. I paid for a ‘comfortable’ bus ride, but it turned out to be just another extremely shabby vehicle. Airconditioned, yes, but far too cold. And you would never want to use the ‘onboard’ toilet. A television at front, but ow-ow-how, NOT for movies. Read this and be horrified: the screen was used for karaoke songs! No need to tell you that the bus driver played it LOUD?!

Whatever. Charming part is the fact that since this bus ride, I haven’t seen a single white skinned soul (and this is already 3 days ago). And I must admit: it’s easy to get used to.

To you, reader, a little trip from Bali to Java sounds easy in the ear, and indeed I fully agree: on Google maps these islands seem so tiny and ‘easy to do’, but in reality it took me about 20 hours of lonely travelling. Lonely, because no one on the fu**** bus had any notion of the language we call ‘English’ (so far for the international status of this language, it is NOT TRUE that EVERYBODY knows English!). I only got confused looks and faces turning into question marks.

Because of heavy rains and bad road conditions we had a 5 hours delay… so I arrived at the doorstep of my first host family in the early morning hours. No worries, Indonesians are used to these kind of situations, so I was immediately given a bed, on which I crashed till late afternoon. When I woke up, I could hardly remember where I was. And when my host Santi introduced me to her house, her sisters and her mother, the feeling of walking around in some strange Asian movie only got stronger. Everything is soooooooooooo different. 

Santi in front of her house, Java

Mama in her 'homefactory'

Santi cutting vegetables

middle: 1000year eggs

Sue preparing my morning coffee

My latest and newest discovery: ‘mandi’ or the Indonesian way of showering. You need a bucket and a scoop or 'gayung'. Showering, or rather pooring water over your body manually, is called ‘mandi’. That’s it. So having a shower in Indonesia = scooping (splashing) water over your body and the floor. Fun!

Not new as a discovery, but very Indonesian: squatting on toilets. And the non-existance of toilet paper (I refuse to get used to this! I find and buy my own:-)

Indonesian 'kamar mandi' or bathroom

Sue demonstrating 'mandi', or 'how to take a shower'

Other details: the sound of the domestic gecko, the two dwarfy dogs (of which one is really old and without teeth, just imagine this!) and five (or more?) cats. Even the architecture of the house is something I never saw before: a long covered ‘street’ with many doors that give way to tiny rooms at either side of the ‘street’.

But lovely people! And thanks to Santi I got ‘connected’ to Indonesia, despite the daily heavy rains, the grey sky and the crowded city life. For a few days, she took me on her motorbike. We visited old (Dutch) churches, catholic (Dutch) schools, wonderful Chinese temples (pure poetry for the eye and the nose… magic spell and smells), hyper modern shopping malls, the French embassy and cultural centre, the Dutch culture&language centre, we paused for street food, we gathered for tea with friends at night...

Kitchen and work space

Me and Santi on the motorbike

Street food: Gado gado! Yummie!

Heavy rains

And of course, I was constantly spotting Dutch (or should I say Indonesian?) words. Amazing how many Indonesian words have their origin in the Dutch language. For those who speak Dutch: can you read the following words?

Indonesian: kamar, kamar mandi, polisi, gordyn, achterut, parkir gratis, apotek, apoteker, knalpot, spoor, brompit, pit, anfal, wastafel, waslap, handuk, spanduk, rok, onderrok, rok span, coklat, termos, kulkas, lekker, nakas, helm, sempak, telepon, stempel, ekspedisi, kosmetik, kantor, notaris, pos, parfum, advokat, kopling, hanrem, open, twedehan, rokok, stir, telat, openkap, karcis, oom, tante, oma, tegel, plafon, strom, stopkontak, sakelaar, kelas, viaduk, wortel, asbak.

Nederlands/Dutch: 

kamer, ‘badkamer’, politie, gordijn, achteruit, gratis parkeren, apotheek, apotheker, knalpot, trein, bromfiets, fiets, aanval, wastafel, washandje, handdoek, spandoek, rok, onderrok, spannend rokje, chocolade, thermos, koelkast, lekker, nachtkast, helm, ondergoed (!), telefoon, stempel, expeditie, cosmetica, kantoor, notaris, post, parfum, advocaat, koppeling, handrem, oven (!), tweedehands, sigaret, stuur (van bromfiets of auto), te laat, open dak/kap (van auto), kaartje (ticket), nonkel, tante, moemoe, tegel, plafond, stroom, stopcontact, schakelaar, klas, viaduct, wortel, asbak.

Indonesian

my ghost

Chinese altar

Chinese temple - Surabaya has a large 'Chinatown'

Me in sigaret museum: House of Sampoerna

Farmer showing tobacco plants

Painting of a smoker

Dutch church

Bali: a place to avoid!

Colorful Ubud market (flowerleaves), Bali

Bali schoolkids

From Colombo, Sri Lanka, to Denpasar, Bali. For all you fans of ‘Eat, pray, love’, whether it be book or movie, please forget the romantic picture you have in your head. Forget about Ubud, for this place really destroys whatever good vibes you have in your body! Surely the result of the worldwide success of ‘Eat, pray, love’. What I experienced was: an overload of female tourists –most of them over fifty- eager to find the perfect massage, detox treatment or creepy healer. In short: Ubud is an overcrowded, loud and expensive place. Too many restaurants, too many pubs, too much of everything and sure, large alarm bells were ringing constantly in my ears: get out of here, get out of here, get ouououououououououououououououout! But as I’ve always been rather stubborn and slow in understanding, I kept on hanging around. 

Bali woman cutting up chickens in market place

Me cooking Balinese food (Cooking course, Ubud)

 

A small summary of what I did: I paid way too much for the taxi ride from the airport, I paid enormous amounts of money for a Balinese cooking course, for a semi-professional full body massage, for a room with an unnecessary double bed and a cold shower, and for food and drinks. Okay, an example to give you an idea: 1 piece of pineapple will cost you 10.000 rupiah in Bali (if you bargain, you'll get it for 5000), in Java you get 3 (!) for only 2000. I think I made myself clear?

So I was told

Ubud is the place to be for yoga and meditation, so I was told. But during my short stay, the ‘Bali Yoga Festival’ was on, so this meant NO regular yoga lessons, unless I would pay for a festival ticket. But again, you don’t want to know the amount of dollars I would have needed for the special workshops.

Boat from Bali to Lombok: 4 hours of sleeping!

Indonesian ferry services:-)

So I decided to move on. I asked around for ‘quiet places’. Go to the Gili-Islands, so I was told. Okay, I thought, the Gili-islands, why not? Why not? Why not? Because: wrong again. The boat driver dropped me on the most terrible, loud and crowded little island you can imagine. Positive side to it: I met a Canadian girl, Julia, with whom I shared a room for some nights. The two of us had some fun (read: beach & party) on the island, but in general, no … not my cup of tea. The population of Gili Trawangan is of the smoking (marihuana), drinking (cocktails) and ‘happy mushroom’ eating kind… and I wasn't in the mood for this kind of happy shit.

Boat from Lombok to Gili Trawangan

Gili Trawangan beach (far end)

Gili Trawangan

Gili Trawangan

Added to all this: rainy days (instead of lovely sunny beaches, the pictures on this blog count for 1 sunny afternoon:-), mud and cold. After four days I quit, gave in, resigned, put my head down, had enough of it. I jumped onto the tiniest boat back to Lombok, and from Lombok the 4-hour boat brought me back into Bali again (sounds easy, but count a full day, it’s a long travel). In Bali I stayed a few days in Padangbai, hoping for the sun to shine so I could enjoy the (lovely&hidden&silent!) beach of Padangbai, but nope, no luck.  

So I decided to head for Java and dive into real city life...

Sri Lanka: blank + vrouw = porno

Galahad, sri Lanka

Nilambe, Sri Lanka

Galahad, Sri Lanka

Als westers reizigster in Cambodja voelde ik me ooit een wandelende geldautomaat, uitdelend aan de honderden bedelaars die je voor de voeten lopen. Lang heeft dat niet geduurd. Het enige wat ik nog uitdeel is een vriendelijke glimlach -en die wordt niet in dank aanvaard. Maar nooit eerder heb ik me een wandelend lustobject gevoeld. Tot nu. In Sri Lanka kleedde zowat elke man die me op straat passeerde, me met zijn ogen uit.

Upul, de manager-monnik van het Nilambe meditatiecentrum verklaarde het als volgt: de jonge mannelijke generatie kijkt graag naar westerse pornofilms en ze denken dat dat de realiteit is … dus: blank+vrouw=porno. Als je niet oppast gaan de mannen zich even afrukken naast je, heel gewoon in het openbaar terwijl je op een bankje voor je uit zit te staren (en dat zijn geen indianenverhalen maar gewoon realiteit).

Gelukkig had ik mijn ‘truc met de ring’. Aan mijn rechterhand droeg ik een gouden ringetje, stijl trouwring.  Op de vraag ‘You married Ma’m?’ hoefde ik gewoon ‘yes’ te zeggen en mijn hand op te steken. Kous af, man weg. Zelfs de andere mediteerders in het centrum (westerlingen) dachten dat ik getrouwd was… dat was niet meteen de bedoeling maar soit... enfin.

De Sri Lankaanse mannen liggen zelfs zodanig op de loer, dat wij, vrouwelijke mediteerders, aan strikte regels werden gehouden. Zo mochten we niet zonder begeleiding het meditatiecentrum uit (centrum is omgeven door thee- en peperplantages waar mannen-met-kapmessen zowaar aan de bomen groeien). Minimum vier vrouwen en één man, en dan mocht je gaan wandelen. Een vrouwengevangenis is er niks tegen. En het vrouwenblok had een chaperonne: Jeanne, oftewel een kromgebogen Londens graatmager heksje met een joekel van een scheve neus en dikke brilglazen, dat al twintig jaar in het meditatiecentrum woont en zich het naleven van de regels tot levensdoel heeft gesteld. Voer voor psychiaters. Een cartoonist zou blij zijn met zo’n figuur.

Let wel, het moet gezegd: een half jaar geleden heeft er zich een zwaar incident voorgedaan: jong westers meisje vlakbij het centrum verkracht en toegetakeld en sindsdien zijn de regels in het meditatiecentrum absoluut vrouwonvriendelijk. Zo mochten de vrouwen met Jeanne op wandel van 17u15 tot 18u… om te kijken naar een zonsondergang die zich pas om 18u15 voltrok… Dus heb ik af en toe de regels (en Jeanne) behoorlijk aan mijn laars gelapt. Dit werd door de manager-monnik Upul niet in dank afgenomen, maar kijk, ik ben ook maar een mens. En néén, ik ben niet verkracht of met messen bewerkt...

Na drie weken verblijf op de halve vierkante kilometer van het Nilambe Meditation Centre (Sri Lanka) ben ik weer de wereld ingestapt. Dat wil zeggen: twee dagen doorgebracht in Kandy, een stadje in de bergen, en daarna lange hete busuren richting luchthaven in Colombo. ‘Ma’m, Ma’m, look-look, Ma’m! Buy this, buy this, Ma’m! Taxi, Ma’m? Money for me, Ma’m?’

 ... zucht. 

Nu reis ik Bali en Java rond... foto's daarvan volgen later...

Enjoy the photographs of Sri Lanka...

zwarte peper

theeplantage en peperbomen

peperbollekes worden gekamd en gedroogd

arbeider theeplantage

verpleegster aan huis

 

Mediteren in Sri Lanka

Nilambe, Sri Lanka, zonsopgang 6u15

Nilambe, Sri Lanka

De voorbije vier weken in het Nilambe Meditation Centre, Sri Lanka, maakte ik geen reis doorheen een land, maar een reis naar binnen toe…  ontzettend boeiend, intens, warm en gelukkig. Ik voelde letterlijk mijn hart groeien. Zo enorm dat ik op sommige momenten dacht dat mijn hart uit mijn lijf zou springen…  

Het regime in Nilambe is niet zo strikt als ze laten uitschijnen… veel gefluister, verhalen bij de thee, delen van ervaringen in meditatie… dus de zogezegde 'totale stilte' was helemaal niet zo totaal...  

Simone aan onze 'kuti'

zonsopgang om 6u15

al tien minuten wakker (wekker 4u40, meditatie om 5u)

Mark met gekke hoed

schrijven aan een wankel tafeltje (Irene)

 

Reinhilde, Valentin, Robbie

Annemarie zegt 'yummie'

Annemarie & Monique, mijn favoriete zotte madammen

Enerzijds vond ik het ‘losse’ regime van Nilambe erg fijn, anderzijds een tikje teleurstellend, want zo geraak je met je meditatie tuurlijk niet ver. Maar de zin om hierin verder te gaan is er: voor april boekte ik een tiendaagse Vipassanaretraite in Java… en dat gaat een pak minder eenvoudig zijn. 

onze kuti's oftewel slaaphokken (betonnen bed + kokosmat)

Op wandel in de theeplantages

straatventer in Kandy

aan het meer in Kandy, vroege ochtend

in Galahad

mijn kamervriendjes de mieren

plaatselijke kapper, Galahad

detail kapperszaak: afstudeerfoto van de kapper?

Mediteren in Sri Lanka/Meditation in Sri Lanka

Somewhere close to Nilambe, Sri Lanka

For a few weeks I will be off line, off the world... meditating somewhere in Sri Lanka on the top of a beautiful mountain, with only the sounds of the forest (peacocks, squirrels, monkeys, birds, crickets) and the soft whispering of other meditators around me. No electricity, very basic `cells` to sleep in, vegetarian food and lots and lots of tea... See also www.nilambe.org for more information, for my daily schedule and some photographs.

Take care and I`ll write again soon. Promise.

Italië: Puglia!

Monopoli, uitzicht vanuit mijn B&B

Monopoli's oude haventje

Ostuni, 'la citta bianca'

Bari

(Sassi di) Matera, Basilicata

De nauwe straatjes van Bari

(Sassi di) Matera

Op aandringen van Nunzio, een vriend die in Rome woont, maar zijn roots in Puglia heeft, bezocht ik in februari de prachtige steden van 'La Puglia'. Uiteraard niet zonder van op afstand gegidst te worden door Nunzio zelf. Elke ochtend ontving ik via sms zijn instructies: 'Neem vandaag de trein naar Monopoli. Mijn goede oude vriend Enrico zal je daar opwachten en je een eerste rondleiding geven.' En zo gezegd, zo gedaan. Ik volgde braafjes de routes die Nunzio voor mij uitgestippeld had. En zo viel ik van de ene onbekende leidende hand in de andere. 's Avonds ontving ik dan weer een sms met de vraag hoe mijn dag was geweest, met alvast voorbereidende tips voor de volgende ochtend. En zo reisde ik een week van stad tot stad met mijn mobiele gids in de hand:-) Tijdens het weekend reden Nunzio en zijn vriendin Georgia zelf de zes lange uren van Rome naar Altamura (Puglia) om mij te laten kennismaken met familie en aanverwanten. Uiteraard werden die zaterdag alle ingeschakelde vrienden (mijn gidsen) verenigd aan een enorme tafel in een 'paardenvleesrestaurant' (en dit laatste moet je erg letterlijk nemen: hompen paardenvlees om 'u' tegen te zeggen).

Nunzio, mijn 'mobiele' gids